Ég fór til tannlæknis áðan til að láta kíkja á framtönnina sem hafði verið að angra mig um helgina. Þar fékk ég þær gleðifréttir að framtönnin væri dauð, hefði líklega verið steindauð lengi (it's been dead for ten years!) og að það væri trúlega komið drep í hana. Það þarf semsagt að rótarfylla tanndrusluna. Jibbíkóla.
Er ég lagðist í stólinn hjá Geir tannlækni fékk ég svo annan glaðning, sinadrátt í kálfann. Reyndar kom hann aldrei alveg en það munaði oft litlu og svei mér þá ef að spennan í kálfanum dreifði ekki athyglinni frá manninum sem að var að sarga innan úr framtönninni. Svona geta hjólreiðar og skortur á teygjuæfingum haft óvænta kosti.
En hremmingum mínum var ekki alveg lokið. Sem að ég ligg í stólnum, kálfinn að læsast saman í leiðinlegum sinadrætti og herra tannsi að bora til Kína í gegnum kjaftinn (smá grín Geir minn, þú ert hinn ljúfasti) þá byrjar útvarpið að æla út úr sér útgáfu Scissor Sisters af Pink Floyd snilldarverkinu Comfortably Numb. Einstaklega skemmtilegur klukkutími.
Posted by Stebbi at 02.03.04 11:08