Svavar hélt upp á 29 ára afmælið sitt á Rósenberg á föstudaginn þar sem Hraun! og góðir gestir spiluðu fyrir fullu (í tvennum skilningi þess orðs) húsi, langt fram á nótt. Þegar hæst stóð var Hraun! orðin sjö manna stórsveit með fiðluleikara og þverflautuleikara ásamt Óla á Rhodesinum.
Á laugardagsmorguninn drattaðist ég í vinnu rétt fyrir níu og hékk þar í fjóra tíma þar til ég drattaðist heim og maulaði grænt karrý með Sigga Palla ásamt því að horfa á síðasta þáttinn af Angel. Eftir að hafa glatað meðvitund af fúsum og frjálsum vilja í nokkra klukkutíma vaknaði ég ferskur og endurnærður og kíkti með Elínu Soffíu á Un long dimanche de fiançailles eða A Very Long Engagement, yndislega krúttlega en jafnframt subbulega blóðuga kvikmynd eftir leikstjóra Amelie, með Amelie sjálfri, Audrey Tautou í aðalhlutverki.
Eftir bíó kíkti ég á lokalagið hjá Hraun! á Rósenberg, Purple Rain spilað af innlifun fyrir fullu húsi (aftur) en áður en ég endaði á Rósenberg varð ég vitni af stelpnaslag fyrir framan Kaffi Viktor. Þar tókust á tvær stúlkur, önnur lítil og nett, hin örlítð þybbnari. Sú litla réðst á þá stærri og sú svaraði fyrir sig með því að henda stubbnum frá sér og svona líka kast! Sú smáa snerist lárétt í loftinu og lenti svo á steyptum götupolla, stóð svo upp, lagfærði G-strenginn og hugðist hefna sín. Þegar svo var komið skökkuðu dyraverðir Viktor leikinn og báðu stúlkurnar vinsamlegast að færa átökin fjær staðnum.
Eitt að lokum: Handbolti er leiðinlegur en strákarnir okkar stóðu sig vel í dag. Áfram Ísland!!
Posted by Stebbi at 23.01.05 17:04